خبرگزاری دانشجویان ایران - تهران : به اعتقاد یک وبلاگنویس، همسویی وبلاگها با آرا و اندیشه های برنامهریزان و صاحبان رسانه ، تلاش برای مشق روزنامه نگاری حرفه یی و گاه رونق بخشیدن به محتوای وبلاگها، از جمله دلایل انتشار و انعکاس اخبار رسانهها از سوی وبلاگنویسان است.
جواد صبوحی، روزنامهنگار و نویسنده وبلاگ "پرانتز" در گفتوگو با خبرنگار ایسنا افزود: رسانه های مختلف درفرآیند انتشار اخبار و اطلاعات و به منظور تقویت فعالیتهای خود به جامعه ای
فعال و متنوع از مخاطبان خود نیازمندند تا بی نیاز از فراخواندن هریک، افتوخیزها، کاستیها و بایدها و نبایدهای فعالیتهای حرفه ای خود را به آنها گوشزد کنند.
وی افزود: وبلاگها سهلالوصولترین ابزار و بلاگرها صریحترین مخاطبان در این فرآیند هستند؛ آنها خود ، مخاطبانی هستند که به دلیل قرار گرفتن در لایه های مختلف قشربندی اجتماعی و برخورداری از تیپهای متفاوت ارزشی و نیز گونههای ناهمگون هنجاری و با درک مفاهیمی چون سواد رسانهیی در ظرافتی بینظیر به تحلیل روند برنامههای رسانهها و حتی نقد دستاندرکاران آنها میپردازند.
وی تصریح کرد: وبلاگها را باید محمل آزمون و خطا و دفتر مشق روزنامهنگاری دیجیتال دانست و از همین منظر رسانهای آماتور که ابعاد سهگانه"سرعت"،"دقت" و"صحت" را به عنوان بدیهیترین عوامل جذب مخاطبان و اعتماد آنان به رسانهها میپذیرد، میکوشد تا با گنجاندن این عوامل در رسانه خود به کسب اعتبار برای خود بپردازد.
صبوحی ادامه داد: گرچه انتشار خبر را نباید جزء الزامات وبلاگ نویسی دانست، اما از آن جا که هویت و درون مایه رسانه را انتشار اطلاعات تشکیل میدهد، وبلاگها نیز برای حفظ هویت خویش نیازمند انتشار اخبار صحیح و دقیقاند.
وی همچنین گفت: تعامل وبلاگنویسان و سایر رسانهها قانون نانوشتهای است که فرآیند وبلاگنویسی و روزنامهنگاری حرفهیی را در درازمدت دستخوش تغییرات بسیاری خواهد ساخت؛ از یکسو مدیران حرفهیی رسانهها با تحلیل و پردازش نظام فکری وبلاگها نقش آنها را از فرایند طرح سوژه تا بازخورد و برآیند اخبار خود خواهند پذیرفت و از سوی دیگر بلاگرها نیز برای سامان دهی، هویت و اعتبار بخشی خویش راه را در ارجاع محتوای رسانه خود به اخبار خبرگزاریها و رسانههای دیگر تعریف خواهند کرد.
ادامه این گفت و گو را اینجا بخوانید.
، خبری از روزنامه نبود. اولین نمونه های چاپخانه ها از دوره صفوی است که دیگر چیزی از آن باقی نمانده است . در دوره عباس میرزا به بعد است که این مسأله طرح می شود.نظام روزنامه نگاری ما وارداتی است، همان گونه که رادیو و تلویزیون و سینما وارداتی است. البته، کتاب را نمی توان وارداتی دانست؛ چون ما در این خصوص صاحب جایگاه ممتازی هستیم.اما اینکه تا چه میزان می توان این مقولات را بومی کرد، تصور نمی کنم با بیان مختصری بتوان مفهوم آن را روشن کرد. این مسأله به همت جوانان بستگی دارد. البته، به طور محض نمی توان آنها را بومی کرد، ولی از نظر محتوایی می توان این کار را انجام داد
آیا می توانند موضوعی را مطرح کنند و یا آنکه نمی توانند.بنابر این همواره با ترس به برخی از موضوعات بویژه موضوعات سیاسی نگاه می کنند.
