ترجمه:جواد صبوحی

19 September 2006

درآشفته شهری همچون بزرگترین شهر برزیل ، نادیده انگاشتن تاثیر و فشار آگهی های انبوه آن غیر ممکن است ؛ بیلبوردهای عظیمی که بر آسمانخراشهای بلند  دردو ردیف خیابانها خودنمایی می کنند  می کوشند کالاهای متفاوت تولیدکنندگان را در ترافیک شلوغ شهر به راکبان خودروها معرفی کنند.

انتخاب نوع محصولات در بردارنده نمایی ازعلایق جامعه برزیلی است اما "یبگرتو کسب " ، شهردار این کلان شهر  برزیل نمایی تاریک از گسترش محصولاتی را عرضه می کند که بسیاری از آنها به صورت غیر قانونی معرفی می شوند و او ترجیح می دهد آنرا "آلودگی تصویری " بخواند." کسب" لایحه ای را به شورای شهرسائو پلو ارایه داده است که در صورت تصویب آن چهره شهر و محیط شهری کاملا دستخوش تغییر خواهد شد. او می گوید :" من می دانم که این لایحه تند و افراطی و بحث بر انگیز است اما قطعا برای چنین شهری ضروری است." اما" پائولو گریزو" ،رییس شبکه رسانه ای DM9DDB  معتقد است:"صنعت آگهی دستخوش تهدیدات بسیاری است .این مساله نوعی ناامنی را در میان موسسات و رسانه های خارجی که در این خصوص سرمایه گذاری سنگینی کرده اند ایجاد می کند. اگررسانه خارجی آلوده و مغشوش است  ، اما ارزان است ."

بیلبوردهای 6 در 9 متری زمین را اشغال کرده اند ، دیوارهای بلند با آگهی های نقش بسته بر آن نیز بخش دیگری از زمین را پوشانده اند اما کمتر کسی وجود دارد که حاضر شود بخشی از پولهایش را تا مشخص شدن تکلیف لایحه مورد اشاره سرمایه گذاری کند.

هنوز تلویزیون باقی مانده از گذشته اهمیت بسیاری در مخاطبان دارد .شبکه نیروی زمینی برزیل"گلوبو"هم هنوز سهم قابل ملاحظه ای در تعیین قیمت و سهم مخاطبان در تلویزیونهای کابلی دارد. گرچه این رسانه هنوز در مقایسه با سایر رسانه ها کوچک است اما روند پیشرفت این کشور را بخوبی نشان می دهد."فراندو فراندز" یکی از مدیران شبکه هالینتون می گوید"اگر به کیفیت بسیاری از مشترکان این تلویزیون دقت کنید می بینید که این عده تنها 10 درصد از کل خانواده های برزیلی را شامل می شوند."برآوردها حاکی از ان است که نیمی از جمعیت 183 میلیونی برزیل از برده های آفریقایی متولد شده اند و این همان حقیقتی است که از چشم بیشتر برزیلی ها مغفول مانده است.در این کشور منطق ظالمانه اقتصادی حاکم است که می گوید رنگ پوست روشن تر متعلق به گروههای برتر اقتصادی و اجتماعی است . انجام اصلاحات اقتصادی سال 1990و کاهش تورم بخشی از شهروندان فقیر برزیلی نیز به جمع مصرف کنندگان کالاها پیوند خوردند. ویوان بیالسکی که در دانشگاه تبلیغات و بازاریابی سائوپلو بازاریابی و ارتباطات تدریس می کند می گوید:" در برزیل تمایل بسیاری برای استفاده از کلیشه های تبلیغاتی اروپایی با چهره های سفید ، چشمان آبی و موهای بلوند وجود دارد. تغییراتی در شرف وقوع است ؛ اگر ده سال قبل برزیلی ها نژادشان را انکار می کنند امروز فرهنگ خود را هم منکر می شوند.بسیاری از زنان سیاه برزیلی زیبا هستند پس چرا نباید از آنها در تبلیغات خود استفاده کنیم؟" وی با اشاره به نتایج یک نظر سنجی صورت گرفته توسط انجمن تبلیغات برزیل  ABP می گوید:"34 درصد از مخاطبان ، تبلیغات تجاری برزیل را علیه مردم فقیر و سیاه پوست می دانند. ازسیاه پوستها تنها زمانی استفاده می شود که قرار است نقش کلفت خانه به تصویر کشیده شود." او اضافه می کند:" تغییراتی که به آن اشاره کردم اگرچه هنوز چندان ملموس و خطر آفرین نیست اما تاثیرات آن در آینده بیشتراز امروز خواهد بود.امروز شما می توانید نمودهایی از این تغییرات را در الگوهای پوشاک ، خواروبار فروشی ها ، تولیدات دارویی و حتی بانکها و دانشگاهها ببینید.آقای فراندز می گوید: هیچکس از این وضع راضی نیست.وی اضافه می کند :"آگهی یک رسانه آرمانی است و واقیت تنوع نژادی برزیل را شرح نمی دهد.ما این تنوع را از انگلستان تا آمریکا می بینیم." سرگیو والنت " مدیر اجرایی یکی از شرکتهای تبلیغاتی این اندیشه را آگهی یک تعهد و مسوولیت اجتماعی داردرا قبول ندارد ومی گوید:"آگهی تنها برای فروش تولیدات شکل می گیرد و ما نه مسوولیت اجتماعی بلکه یک مسوولیت بازرگانی داریم.او اضافه می کند:" مسوولیت اجتماعی با عناصر انسانی است و عناصر انسانی آگهی ها را می سازند."

به خیابان سائوپلو بر می گردیم ؛ آقای کسب می خواهد انبوه تبلیغاتی که این شهر را احاطه کرده است را به جایگاههای اتوبوس ، تابلوهای اطلاعاتی و کیوسکهایی نظیر آنچه در پاریس و لندن وجود دارد محدود کند.قطع آگهی های برزیلی هم ممکن است تغییر کند اما به نظر می رسد بحث در خصوص محتوای این آگهی ها به زمان دیگری موکول شود.

من 27 سال است که سالی 3 تا 4 بار به ایران می آیم.شما اگر روزنامه های این مدت را مرور کنید در سالهای ابتدای انقلاب تمامی روزنامه ها با من مصاحبه داشته اند.من را دعوت می کردند ولی بعد که موضوع جناح بندی ها جدی تر شد هر یک می خواستند تا در جناح آنها قرار بگیرم.من آدم فرهنگی و علمی هستم.وقتی پانزده سال قبل به تقاضای کیهان ستون چشم انداز را نوشتم قصد نداشتم آنرا تنها برای کیهان بنویسم  ، دوست داشتم برای کشورم کاری انجام دهم .البته کیهان روزنامه با سابقه ای بود و من هم این درخواست را پذیرفتم .

همان زمان عده ای ناراحت شدند و گفتند چرا این کار را برای ما انجام نمی دهی .یادم می آید یکی هم گفت که مولانا تخم طلایی اش را در کیهان می گذارد.به ایشان گفتم اگر از این حرفها خوشتان می آید همین موارد را در روزنامه تان عینا چاپ کنید.

در آمریکا هم گاهی کسی مقاله ای می نویسد و چهارصد روزنامه آن را نقل می کنند .همین روزنامه ها به من تهمت می زنند.

اگر کسی از من نمی نویسد شاید به این دلیل است که علاقه ای به حرفهای من ندارد .بنابر این من توپ را به زمین خودشان می ندازم و می گویم مقصر شمایید نه من .

پانزده سال از ستون چشم انداز گذشت شبهایی بوده است که در ساعت 4 یا 5 صبح من یادداشت این ستون را فاکس می کردم.باید کسی تعهدی داشته باشد و مقصود من منفعت مالی نیست. ادامه  گفت و گو را اینجا بخوانید

The Guardian

Thursday August 24, 2006

شبکه آی تی وی نیوز،   سان ، دیلی میرور و دیلی میل انگلستان بعد از چاپ تصویر اشتباهی یک کارگر شورای شهر لندن اینک با طرح شکایت از سوی وی مجبور به پرداخت خسارت به وی خواهند شد.

این سازمانهای رسانه ای ، "کوثر زمان" شهروند انگلیسی و مستخدم زن شورای شهر لندن را اشتباها طراح نقشه بمب گذاری در هواپیمای مسافربری معرفی کرده بودند و بعد از این اشتباه خود مجبور به عذرخواهی رسمی شدند. رسانه های مذکور ، وی را به جای "کوثر علی"،مظنون طرح بمب گذاری که حکم توقیف اش صادر شده بود ، معرفی و تصاویر وی را چاپ و منتشر کرده بودند. یکی از وکلای خانم زمان در کانون مشاوران حقوقی و وکلای مدافع "دیویدپرایس" دیروز گفت که پیگیری های لازم را برای دریافت خسارت از روزنامه  ها و آی تی وی ادامه خواهد داد.

خانم زمان که تاکنون هرگز توسط پلیس بازداشت و توقیف نشده بود در مدرسه دختران والتامستو جایی که کوثر علی حضور داشت ، تحت نظر بود.یکی از سخنگویان زن "دیوید پرایس" گفت : موکل ما از این بیم دارد که این اشتباه فاحش در رسانه های مختلف دیگر نیز تکرار شده باشد.او اصرار دارد این نکته را به همه تفهیم کند که وی بشدت مخالف تروریسم است.

نشریه سان امروز یک عذرخواهی رسمی را در این زمینه منتشر کرد، دیروز هم دیلی میل ، دیلی میرور و آی .تی.وی نیوز عذرخواهی خود را منتشر کردند.اماچند روزنامه دیگر که تصاویر خانم زمان را منتشر کرده اند هنوز از این اقدام خود عذرخواهی نکرده اند.

 The Guardian

Thursday August 24, 2006

اولین پناهگاه معتادان به اینترنت در چین با هدف کمک به آنها و برای آنکه پلی میان آنان و دنیای واقعی خانواده هایشان شود افتتاح شد. این مرکز دولتی می تواند پاسخی به افزایش غیر قابل تصور سایتهای اینترنتی در چین باشد .

طبق آمارهای موجود ازهر هشت کاربر جوان آن، یک نفر به اینترنت معتاد است.بر اساس گزارش رسانه های محلی چین مرکزکار جوانان این کشور دیروز پیشنهاد کرد " انجمن سان شای شانگهای "خدمات مختلف خود را همچون محیط رایگان و ارایه مشاوره به جوانانی که می خواهند اوقات فراغت خود را بگونه ای دیگر ، در بیرون از خانه و در کافه اینترنتها سپری کنند اختصاص دهد. . در زمان مشخص شده مراجعه کنندگان می توانند کتاب بخوانند ، پیانو بنوازند و یا با کامپیوترها بازی کنند.

"وانگ هووی" مدیر اجتماعی این خانه در گفت و گو با شانگهای دیلی گفت:" هدف در خانه نیمه کاره ، منع جوانان از دسترسی به اینترنت نیست ، بلکه این مرکز ابزاری است تا محیط کافه اینترنتهای افسرده به محلی برای بحث و تبادل نظرمنطقی میان مراجعه کنندگان در این خصوص که چرا باید زمان زیادی را صرف گذراندن در دنیای واقعی کنند ، تبدیل شود و به هیچ وجه اجباری در آمدن نوجوانان به این مرکز نیست.ما وب گردی شبانه جوانان و اشتیاق آنها را دیدیم و آنها را به خانه نیمه کاره آوردیم تا غصه های آنها را به شادی تبدیل کنیم."این روزنامه همچنین نوشت :  سه پسر که همگی از اعضای یک خانواده بودند نخستین مراجعه کنندگان به این مرکز را تشکیل می دادند. افتتاح این مرکز را می توان نتیجه تلاش دیرهنگام مدیران و مسوولانی دانست که همواره از مشکلات و تبعات ناشی از استفاده  بی رویه از اینترنت گله و شکایت داشتند.طبق یک نظر سنجی که توسط انجمن جوانان چین صورت گرفته است 13 درصد جوانان چینی با دستیابی به اینترنت آنلاین بیش از 38 ساعت از وقت خود درهفته – صرف این مقدارزمان بر اساس بهداشت جهانی اعتیاد به اینترنت تعریف شده است – را در اینترنت می گذرانند.

طبق تحقیق دیگری که توسط آکادمی علوم چین صورت پذیرفته است  80 درصد دانش آموزانی که در امتحانات پایان سال مردود می شوند به اینترنت معتاد می شوند.وسواس در استفاده از اینترنت به پیامدهایی چون بی خوابی ، افسردگی و شیوع انواع بیماری روحی – روانی و نهایتا مرگ منجر می شود.

با توجه به اینکه پیش بینی می شود تعداد کاربران چینی امسال از سقف 160 میلیون نفر فراتر رود انتظار می رود به موازات آن مشکلات ناشی از این امرنیز گسترش بیشتری یابد هرچند مسوولان امیدوارند راهی را برای جبران تبعات این مساله بیابند.سال گذشته نخستین کلینیک درمانی چین برای درمان معتادان اینترنتی در بیمارستان نظامی شهر پکن گشایش یافت.علاوه بر این "اتحادیه جوانان چین" ( شاخه ای از حزب کمونیست ) شبکه ملی "هدف از آینده " را با هدف مبارزه با اعتیاد اینترنتی راه اندازی کرد.خبرگزاری دولتی شین هوا در گزارشی به نقش تبلیغات در یک سریال جدید تلوزیونی  با نام "داستان دیانمائو خجالتی " ، و نیزعوامل دیگری چون سانسورشدید در کافه اینترنتها در افزایش بزهکاری و شرارت در میان نوجوانان اشاره می کند که در این میان نمی توان نقش موسسات تجاری مختلف را با انگیزه کسب سود و منافع اقتصادی نادیده گرفت.

پرسش روانشناسان این است که آیا پناهگاه شانگهای قادر است توفیق بیشتری در آشتی دادن جوانان با دنیای واقعی کسب کند یا خیر."

سونگ هاو" مدیربخش روانشناسی جوانان یکی از مدارس چین می گوید:"من گمان نمی کنم این مرکز بتواند کمک زیادی را انجام دهد .این مرکز می تواند مسیری برای خانواده هایی باشد که ترجیح می دهند به جای گفت و گو با جوانان خود بعد از مواجهه با مشکلات  به پزشکان و یا مشاوران مراجعه کنند.دلیل استفاده بیش از اندازه اینترنت و وابستگی به آن فقدان محبت و عاطفه در درون خانواده هاست.والدین و معلمان تنها کارشان نمره دادن به امتحانهای است که هر از گاهی از بچه ها می گیرند.